Χρήστος Δασκαλάκης. Μια στάση εννέα ωρών στην παιδικότητα…

26 Dec 2016
2501 times

Χρήστος Δασκαλάκης. Μια στάση εννέα ωρών στην παιδικότητα… 

Ανάμεσα στα γκρίζα σύννεφα μιας αγχωμένης καθημερινότητας και μέσα στο σκληρό ρεαλισμό της πολύβουης ζωής μας, εμείς ανακαλύψαμε ένα φρέσκο πρόσωπο, έναν σύγχρονο παραμυθά, έναν ειλικρινή αντιπρόσωπο μιας γενιάς που τολμά να μιλάει και να ονειρεύεται.

Ο Συγγραφέας Χρήστος Δασκαλάκης, με το δικό του γνωστό, ανθρώπινο και σεμνό τρόπο, ξεδιπλώνεται μέσα από  10 ερωτήσεις και μοιράζεται μαζί μας τις αλήθειες της ζωής του.

Συστηθήκατε στο αναγνωστικό κοινό με ένα πολύ ιδιαίτερο είδος, αυτό της ποίησης. Ακολούθησε ένα παραμύθι, και μόλις πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε μια ομαδική συλλογή εννέα διηγημάτων όπου συμμετέχετε με ένα από αυτά. Υπάρχει τελικά κάποιο είδος που ξεχωρίζετε;

Νομίζω ότι ανήκω στην κατηγορία εκείνων των ανθρώπων  που, αν ήταν γονείς, δεν θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν κανένα παιδί τους. Κάθε είδος εξυπηρετεί και μια διαφορετική ανάγκη μου να μοιραστώ κάτι. Ο κοινός παρανομαστής όλων είναι η αλήθεια. Κάθε τι που γράφω εμπεριέχει ένα κομμάτι της ζωής μου, μια μικρή ή μεγάλη αλήθεια μου.  Όσο θα μπορώ να είμαι αληθινός, και να έχω κάτι να προσφέρω,  τότε θα μπορώ να συνεχίσω να γράφω οτιδήποτε…

Το τελευταίο προσωπικό σας έργο, «Ο Νικολύκος στη μακρινή Ντουλαποχώρα», έχετε πολλές φορές πει ότι είναι βασισμένο σε δικά σας παιδικά βιώματα. Πόσο δύσκολο είναι για έναν συγγραφέα να εκτίθεται και να μιλάει δημόσια  για τις δύσκολες στιγμές της ζωή του;

Ομολογώ ότι μέχρι και πέντε χρόνια πριν, ήταν πολλές οι φορές που χρειάστηκε να σιωπήσω ή να αποκρύψω στοιχειά της παιδικής μου ηλικίας. Από φόβο ίσως και δειλία.

Όταν όμως κυκλοφόρησε η πρώτη μου ποιητική συλλογή «Η στιγμή που θα φεύγω» και για πρώτη φορά με ρώτησαν σε συνέντευξη από πού πηγάζει όλη αυτή η θλίψη και η μοναχικότητα, έπρεπε να αποφασίσω αν θέλω να παίζω θέατρο για να δείχνω δυνατός ή να πω την αλήθεια για να είμαι απλά ο εαυτός μου. Έτσι και έγινε η αρχή.

Με το παραμύθι του Νικολύκου λοιπόν, ήρθε μια ακόμα μεγαλύτερη λύτρωση και αλήθεια, μιας και έπρεπε να μιλήσω για τα δικά μου παιδικά χρόνια, τότε που ήμουν φοβισμένος, μόνος και κοινωνικά αποκλεισμένος. Αυτή ήταν η αλήθεια, αυτό ένιωθα πως πρέπει να πω. Η σιωπή, δεν θα ήθελα να έχει θέση πια στη ζωή μου.

Θέλει, παρόλα αυτά, πολύ δύναμη για να ομολογήσετε ότι υπήρξατε θύμα bullying (εκφοβισμού), ότι δεν είχατε φίλους επειδή είχατε παραπάνω κιλά ή ότι νιώθατε ανεπιθύμητος και απροστάτευτος  στην αυλή του σχολείου. Νιώθετε καθόλου πικρία για όσα ή όσους δημιούργησαν τέτοιου είδους μνήμες στην τρυφερή παιδική σας ηλικία;

Πιστεύω πως και στις μέρες μας υπάρχουν άνθρωποι,  παιδιά ή ενήλικοι, που αντιμετωπίζουν καθημερινά  τον εκφοβισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ίσως και με ακόμα πιο άγριο τρόπο από ότι εγώ. Άνθρωποι διαφορετικού χρώματος, εθνικότητας, θρησκείας. Άνθρωποι που αλλάζουν χώρα για ένα καλύτερο μέλλον και καταλήγουν λιπόθυμοι σε μια ακροθαλασσιά.

Εγώ ήμουν απλά ένα παιδί που η λέξη «χοντρός» με ακολουθούσε στα περισσότερα χρόνια του Δημοτικού σχολείου και η μοναξιά ήταν η μοναδική μου φίλη.

 Ίσως όμως, επειδή κατάφερα να «γλυτώσω», να μου μοιάζει τώρα μικρό και ξεχασμένο. Για κάποια παιδιά όμως αυτό είναι καθημερινότητα, και αυτό ήταν που ήθελα να επικοινωνήσω.   Ας μην φοβόμαστε το διαφορετικό, το άγνωστο, το ξένο. Όχι πριν το πλησιάσουμε και το γνωρίσουμε καλύτερα.

Το παραμύθι του Νικολύκου, εκτός από τα μηνύματα σχετικά με τη διαφορετικότητα, μιλάει και για τη δύναμη της συγχώρεσης και της αλληλεγγύης. Επομένως όχι, δεν κρατάω πικρία. Όχι πια. Ωρίμασα, έμαθα, συγχώρησα, προχώρησα…

Κατάγεστε από την Ύδρα, ζείτε στην Αθήνα. Που νιώθετε πιο ασφαλής; Που ονειρεύεστε τον εαυτό σας στο τέλος μιας δύσκολης ημέρας;

Στην Ύδρα έκανα τα πρώτα μου όνειρα, στην Αθήνα όμως τα υλοποίησα. Στην Ύδρα έχω την οικογένεια μου, στην Αθήνα όμως έχω τους φίλους μου. Όλα είναι κάπως μοιρασμένα. Μπορώ όμως να πω ότι όταν το μυαλό μου έχει ανάγκη από λίγη ομορφιά και απλότητα, τότε ταξιδεύει αμέσως στο νησί. Στα καλντερίμια, στις γειτονιές, στα εκκλησάκια,  στο σπίτι των γονιών μου πάνω από τη θάλασσα. Εκεί, νιώθω πόσο όμορφη είναι η ζωή και πόσο σημαντικό είναι να τη σεβόμαστε και να τη ζούμε με καλοσύνη.

Πόσο εύκολο είναι να δημιουργείς τέχνη στη χώρα μας; Τι έμπνευση μπορεί να αντλήσει ένας συγγραφέας μέσα από μια αβέβαιηκαι σκληρή καθημερινότητα;

Τέχνη δημιουργούν οι σπουδαίοι. Όχι εμείς, σίγουρα όχι εγώ. Και θεωρώ επίσης ότι η τέχνη δημιουργείται σιωπηλά και  σε βάθος χρόνου. Δυστυχώς όμως η εποχή μας αγαπά τη φασαρία. Εγώ πάλι δεν την αντέχω. Ούτε τη φασαρία, ούτε τους ανθρώπους που τη δημιουργούν. Θαυμάζω όμως τους ανθρώπους  που είναι σεμνοί, που είναι απλοί και αυθεντικοί. Αυτοί με εμπνέουν, αυτοί μου δίνουν δύναμη. Αυτοί, οι φίλοι μου και οι αναγνώστες μου. Χωρίς αυτούς, ο δρόμος μου δεν θα είχε συνέχεια.

Αρθρογραφείτε σε τρεις στήλες με θέμα το βιβλίο, έχετε καθημερινή επαφή με τους αναγνώστες σας μέσω της προσωπικής σας σελίδας στο facebook, μοιράζεστε υπέροχες φωτογραφίες στοInstagramαπό ταξίδια και βιβλία και συνεχίζετε να δημιουργείτε ποιοτικέςσυγγραφικές δουλειές. Ποιο ήταν τελικά το αρχικό το όνειρο;

Εκτός από τα βιβλία μου, τίποτα άλλο από τα παραπάνω δεν το είχα ονειρευτεί. Ως νέος, μου ήταν αρκετό να δω κάποτε ένα βιβλίο με το όνομα μου τυπωμένο. Στο παρόν, νιώθω πως  θέλω απλά να γίνομαι καλύτερος. Ως άνθρωπος πρώτα και μετά ως δημιουργός.

 Αυτό που πάντα ονειρευόμουν  ως παιδί ήταν να είχε η φωνή μου δύναμη για να μπορώ να μιλήσω για όλα εκείνα που κανένας δεν τολμά. Πάντα ονειρευόμουν ένα δίκαιο κόσμο, ανθρώπινο και γεμάτο αγάπη. Μεγαλώνοντας, κατάλαβα πόσο δύσκολο είναι αυτό. Συνεχίζω όμως να πιστεύω ότι κάποιο μονοπάτι θα υπάρχει προς αυτή την κατεύθυνση. Και νομίζω πως μέσα από την επαφή με τα παιδιά,κυρίως με αφορμή το παραμύθι του Νικολύκουκαι τις επισκέψεις μου σε σχολεία, άρχισα να το βρίσκω…

«9 Ώρες στα Εξάρχεια» η συλλογή διηγημάτων που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λέμβος και έχετε συμμετοχή με μία –πάλι- τρυφερή ιστορία με ήρωα ένα αγόρι. «Το αγόρι που έλεγε Ναι!». Πείτε μας αρχικά λίγα λόγια για το βιβλίο.

Οι «9 ώρες στα Εξάρχεια» είναι μια συλλογική δουλειά εννέα συγγραφέων, που ο καθένας εξιστορεί μια δική του ιστορία που διαδραματίζεται στις γειτονιές των Εξαρχείων. Τα Εξάρχεια είναι η δική μου γειτονιά, εδώ ζω τα τελευταία 20 χρόνια, μια περιοχή με μια γοητεία που δεν συναντάς συχνά στην Αθήνα. Μια γειτονιά που ακόμα κρατά τα στοιχεία μιας παλιάς Αθήνας που εμείς οι νεότεροι δεν προλάβαμε να γνωρίσουμε. Θέατρα, σχολές, βιβλιοπωλεία, εκδοτικοί οίκοι, ταβερνάκια, νεαρόκοσμος, το Πολυτεχνείο, άνθρωποι των τεχνών, τουρίστες, όλα και όλοι συνθέτουν ένα ποικιλόμορφο υπέροχο πάζλ. Εκεί διαδραματίζονται και οι εννέα ιστορίες μας, συμμετέχοντας σε μια ιδέα που αγκαλιάστηκε με θέρμη από τον εκδότη μας Δημήτρη Τσουκάτο. Αγκαλιάζουμε συγγραφικά τις εμπειρίες μιας γειτονιάς που τόσο ανιδιοτελώς έχει αγκαλιάσει με τη σειρά της κάθε τι διαφορετικό, νέο, πρωτοπόρο…

Πείτε μας λίγο για «Το Αγόρι που έλεγε Ναι». Για ακόμα μια φορά φανερώνεται εδώ  η αγάπη σας για τα παιδιά και η ευαισθησία σας για κάθε τι «διαφορετικό».  Τι σας οδήγησε σε αυτήν την ιστορία;

«Το Αγόρι που έλεγε Ναι!»είναι μια ιστορία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Είναι  μια ιστορία ενός αγοριού που συνεχώς λέει «Ναι!» και σε πρώτο πλάνο δεν μπορείς να καταλάβεις το λόγο. Είναι μια ιστορία που έρχεται να μιλήσει για ένα ευαίσθητο θέμα που θα μπορούσε να συμβαίνει στον καθένα. Για κάτι πολύ απλό, που όμως αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά μπορεί εύκολα να κλονίσει τον ψυχισμό ενός παιδιού. Έχασα την ακοή στο δεξί αυτί μου όταν ήμουν 18 ετών. Έχω μια αγαπημένη φίλη που έχει χάσει την όραση της από την ηλικία των οκτώ και έναν φίλο που μετακινείται μόνιμα με καροτσάκι. Παρόλα αυτά η ζωή όλων συνεχίζεται και θα συνεχίζεται ομαλά όσο υπάρχουν  «Άνθρωποι» ανάμεσα μας. Ίσως αυτή να ήταν έμμεσα η ανάγκη μου. Να μιλήσω για κάτι τόσο εξίσου απλό και ανθρώπινο. Αυτή λοιπόν η μικρή ιστορία διαδραματίζεται σε μια γειτονιά που πολλές φορές έχει επίσης παρεξηγηθεί και έχει χαρακτηριστεί, αλλά που παράλληλα παραμένει μια γειτονιά που έχει δώσει «στέγη» σε όποιον το έχει πραγματικά ανάγκη.

 

Πιστεύετε ότι η σκληρότητα και οι δυσκολίες των ημερών, μας έχουν κάνει καλύτερους ανθρώπους ή μας έχουν κάνει περισσότερο αντιδραστικούς και βίαιους;

Θεωρώ ότι όλα είναι θέμα ανθρώπου. Οι καλοί γίνονται καλύτεροι, ευαισθητοποιούνται περισσότερο, συσπειρώνονται και προσπαθούν να φανούν χρήσιμοι, γιατί έτσι έχουν μεγαλώσει, έτσι νιώθουν. Οι λιγότερο καλοί, ίσως γίνουν ακόμα λιγότερο καλοί, γεμίζοντας θυμό, ψάχνοντας ευθύνες, αντιδρώντας και ξεσπώντας στους αδύναμους. Αυτό είναι κάτι που με φοβίζει ακόμα και σαν σκέψη.

Κλείνοντας, ποιος είναι ο δικός σας ορισμός και  συνταγή της ευτυχίας;

Ευτυχία είναι να έχεις ανθρώπους δίπλα σου. Να μπορείς να συγχωρείς, να μπορείς να αγαπάς, πρωτίστως τον εαυτό σου και ύστερα τους διπλανούς σου. Ευτυχία είναι η απλότητα και ειλικρίνεια των στιγμών. Ευτυχία είναι να έχεις το μεγαλείο να σέβεσαι, όχι μόνο τα «μεγάλα» και τα «σπουδαία» αλλά και τα «μικρά» και τα «ασήμαντα». Αγωνίζομαι να μην ξεχνώ ότι είμαι απλά φιλοξενούμενος σε αυτή τη ζωή και ο κάθε φιλοξενούμενος πρέπει να σέβεται και να νιώθει ευγνώμων με αυτή την «φιλοξενία». Ίσως τελικά αυτή η διαπίστωση μας οδηγήσει σε μια πιο απλή και ουσιαστική ζωή, που είναι τελικά και το κλειδί της ευτυχίας.

 Το Παραμύθι του Χρήστου Δασκαλάκη «Ο Νικολύκος στη μακρινή Ντουλαποχώρα», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γρηγόρη (Ιπποκράτους 43, Τηλ. 210 3637016). Η συλλογή «9 ώρες στα Εξάρχεια» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λέμβος (Μαυρομιχάλη 84 &Καλλιδρομίου, Τηλ. 210 8817341) . Για πληροφορίες για όλα τα βιβλία του συγγραφέα, την αρθρογραφία, τις δραστηριότητες και τα Μέσα κοινωνική δικτύωσης,  επισκεφτείτε την προσωπική του ιστοσελίδα www.christosdaskalakis.com

 

Rate this item
(2 votes)
KorinthosTV

Το ειδησεογραφικό κανάλι της Κορινθίας - Στείλετε το δικό σας μήνυμα στο [email protected] - https://www.facebook.com/Korinthostv/ 

Website: korinthostv.gr

 Εφημερεύοντα Φαρμακεία στην Κόρινθο

 

Korinthostv Νέα

Δήμος Κορινθίων: Διανομή τροφίμων σε δικαιούχους προγράμματος ΤΕΒΑ (video)

Δήμος Κορινθίων: Διανομή τροφίμων σ...

13 December 2017

Διανομή τροφίμων σε δικαιούχους προγράμματος ΤΕΒΑ.

Η ΔΕΥΑ Κορίνθου σας ενημερώνει ότι η υδροδότηση των  περιοχών  Αρχαίας Κορίνθου και Σολομού θα γίνεται από νερό Στυμφαλίας και θα συμπληρώνεται από νερό γεωτρήσεων της περιοχής

Η ΔΕΥΑ Κορίνθου σας ενημερώνει ότι ...

13 December 2017

Η ΔΕΥΑ Κορίνθου σας ενημερώνει ότι λόγω της μεγάλης μείωσης  του νερού των πηγών  της Στυμφαλίας ...