Γράφει o Γεώργιος Κασσάρας, Χειρουργός Στρατιωτικός ιατρός, Ταξίαρχος της Πολεμικής Αεροπορίας, Επιστημονικός Διευθυντής των Ιατρών του Κόσμου, πρώην Διευθυντής Χειρουργικού Τομέα του Γ.Ν.Α 251 και επιστημονικά υπεύθυνος του Χειρρουργικού τμήματος του Πολυιατρείου L-Medical Λουτρακίου.

Όζος καλείται ο οποιοσδήποτε σχηματισμός εντός του θυρεοειδούς που διαφέρει από τον υπόλοιπο αδένα. Μιλώντας για όζους εννοούμε κάτι που βλέπουμε στην εξέταση με υπέρηχους ή ψηλαφούμε εντός του θυρεοειδούς. Ο όζος μπορεί να είναι κάποιο αδένωμα, κύστη, καρκίνος του θυρεοειδούς, εστία φλεγμονής ή αιμορραγίας κ.α. Οι αιτίες για την εμφάνιση των όζων στον θυρεοειδή είναι πολλές και ποικίλουν όπως γενετικοί προδιαθεσικοί παράγοντες και σωματικές (κυτταρικές) μεταλλάξεις, η ηλικία, το φύλο (οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα όζους από τους άνδρες), η γεωγραφική περιοχή, φάρμακα, το κάπνισμα, προηγηθείσα ακτινοβολία του τραχήλου ή της κεφαλής και η ημερήσια πρόσληψη ιωδίου του οργανισμού. Με βάση την πρόσληψη του ραδιενεργού στοιχείου στο σπινθηρογράφημα διαχωρίζονται σε θερμούς όζους (όταν προσλαμβάνουν το ισότοπο περισσότερο από το γύρω παρέγχυμα) και ψυχρούς όζους (όταν προσλαμβάνουν το ισότοπο λιγότερο από το γύρω παρέγχυμα). Η παρακέντηση δια λεπτής βελόνης (FNA), προσφέρει πολλά στη διαφορική διάγνωση των όζων και τον καθορισμό της θεραπευτικής στρατηγικής.
     Διαγνωστικές πληροφορίες θα μας δώσει το υπερηχογράφημα, το οποίο θα περιγράψει με σαφήνεια τον αριθμό, το μέγεθος, το περίγραμμα, τη σύσταση των όζων (αν είναι συμπαγείς, κυστικοί ή μεικτοί). Επίσης πληροφορίες αντλούμε και από τις εξετάσεις αίματος, αν και οι περισσότεροι όζοι δεν προκαλούν διαταραχές στη λειτουργία του θυρεοειδούς, εκτός από την περίπτωση του υπερθυρεοειδισμού λόγω τοξικού αδενώματος.
 Στη βιοψία δια λεπτής βελόνης (FNA) με τη καθοδήγηση των υπερήχων γίνεται παρακέντηση των όζων του θυρεοειδούς και κυτταρολογική εξέταση του υλικού που αναρροφάται. Χρησιμεύει για να καθοριστεί με πιο άμεσο τρόπο το είδος του όζου, αν είναι καλοήθης, ύποπτος ή κακοήθης και έχει καθοριστική συμβολή στο είδος της θεραπείας που θα επιλεγεί (φαρμακευτική ή χειρουργική). Κατά μέσο όρο έχει ευαισθησία 83% (από τους 100 ασθενείς που έχουν κακοήθεια με την παρακέντηση ανιχνεύονται ο 83). Αν ένας όζος παρά τη φαρμακευτική θεραπεία καταστολής με θυροξίνη μεγαλώσει σε μέγεθος αποτελεί απόλυτη ένδειξη χειρουργείου διότι πιθανόν να υποκρύπτει κακοήθεια