Tue. Oct 20th, 2020

Κυρώσεις των «27» στην Τουρκία με άμεση εφαρμογή: Τιμωρία πρέπει να ζητήσουν Αθήνα και Λευκωσία

Του ΠΑΝΟΥ ΗΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ*

Η έλλειψη αποφασιστικότητας σε Αθήνα και Λευκωσία επίδειξης σκληρής, αταλάντευτης και αδιαπραγμάτευτης στάσης στην επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας, αποδεικνύει περίτρανα ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όχι μόνο ξέρει να διαβάζει τους «27», αλλά αξιοποιώντας προς όφελος του ως αγωγό την Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ, επιτυγχάνει παρά τις φλυαρίες να γίνονται αποδεκτές οι θέσεις του.

Δεν ήταν αποτυχία για Ελλάδα και Κύπρο το τελικό κείμενο της έκτακτης Συνόδου Κορυφής, αλλά σε καμία των περιπτώσεων δεν ήταν επιτυχία, λόγω προΰπαρξις των δύο κατά πολύ σκληρότερων κειμένων που «σέρβιρε» το Βερολίνο σε βάρος των συμφερόντων των δύο χωρών μας. Αθήνα και Λευκωσία με όχημα το «βέτο» για τη Λευκορωσία, έπρεπε να επιδείξουν σθεναρότατη στάση και να επιτύχουν την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, ενώ αυτόματα τα συγκεκριμένα μέτρα να τεθούν σε αναστολή…

Άλλωστε τί έχασαν Ελλάδα και Κύπρος το 2004 με το γενναίο «ΟΧΙ» του αείμνηστου εθνάρχη Τάσσου Παπαδόπουλου και του Κώστα Καραμανλή ή τί έχασε η Ελλάδα του Κώστα Καραμανλή το 2008 με το «βέτο» στην Σύνοδο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας;

  • Όμως, τεκμαίρεται ότι η Άγκελα Μέρκελ είχε πληροφορηθεί μέχρι που μπορεί να φθάσουν ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, με συνέπεια να μην ληφθεί η δήθεν «ακραία» απόφαση, όταν το αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο από τους «27», ήταν η επιβολή κυρώσεων, όπως συνέβη για την Λευκορωσία.

Ενδεχομένως, η τελική light απόφαση που υπολείπεται των ελληνοκυπριακών προσδοκιών να είναι εν τοις πράγμασι συμφέρουσα, γιατί:

– επέτρεψε και ώθησε να αναδειχθεί η πάγια εξαγωγή της εσωτερικής τουρκικής κρίσης με επιθετικό προσανατολισμό καθώς επίσης και η αλαζονεία, το αδιόρθωτο του χαρακτήρος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου εκ παραλλήλου να υλοποιηθούν σχεδιασμοί και προσδοκίες ανακήρυξης του σε «αυτοκράτορα» του νεοθωμανισμού,

– αποδεικνύει το ρόλο της εντολοδόχου Άγκελας Μέρκελ, στις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης με την καταρρέουσα οικονομικά Τουρκία και ποιός τελικά έχει το πάνω χέρι μεταξύ των δύο πλευρών;

επιβεβαιώνει ότι στην ευαίσθητη γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά περιοχή ο Ρ. Τ. Ερντογάν είναι ο άνθρωπος «κλειδί» της Νέας Τάξης Πραγμάτων που εξελίσσει και υλοποιεί τα παρανοϊκά σχέδιά της αλλαγής της μορφής της Ευρώπης.

Δώρο Θεού για την Αθήνα και την Λευκωσία είναι οι πέντε πρόσφατες κινήσεις του «σουλτάνου» μετά την επίδειξη των προθέσεων των «27» -στην ουσία τους έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του- που δεν αφήνουν περιθώρια προβληματισμού στους αντικειμενικούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι δεν άγονται και φέρονται από την εντολοδόχο προεδρεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

1 Η έκδοση νέας Navtex αργά το βράδυ της Κυριακής για αποστολή του Oruc Reis εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας 6,5 μίλα από το Καστελόριζο και 21 μίλια από την Ρόδο.

2 Το παράνομο άνοιγμα της παραλίας στα Βαρώσια, παρά την χλιαρή απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την Αμμόχωστο.

3 Η εμπλοκή της Τουρκίας στην κρίση Αζερμπαϊτζάν – Αρμενίας με την μετακίνηση ένοπλων μισθοφόρων στο θέατρο των επιχειρήσεων από την Συρία, καθώς και τη μεταφορά τουρκικών οπλικών συστημάτων.

4 Οι σε ισχύ δηλώσεις για την επανάκαμψη στην κυπριακή ΑΟΖ του ερευνητικού Yavuz, σε συνδυασμό με τις αστειότητες για την παραμονή του Barbaros στην δήθεν «τουρκοκυπριακή ΑΟΖ», στην ουσία στην ΑΟΖ των Κατεχομένων εδαφών.

5 Η έκδοση των δύο navtex για ασκήσεις με πραγματικά πυρά στα διεθνή ύδατα στην καρδιά του Αιγαίου.

  • Ωστόσο, οι προαναφερόμενες κινήσεις έχουν τινάξει πλέον στον αέρα την οποιαδήποτε προσπάθεια εκκίνησης των διερευνητικών συζητήσεων ανώτατων στελεχών των υπουργείων Εξωτερικών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, καθιστώντας τις ελπίδες «ρομαντικών» όνειρα θερινής νυκτός…

Όλα αυτά οδηγούν από μόνα τους σε άμεση σύγκλιση έκτακτης Συνόδου Κορυφής δια τηλεδιασκέψεως -όχι να αναμένεται η προγραμματισμένη για τον Δεκέμβριο Σύνοδο Κορυφής- για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία με άμεση εφαρμογή τους, αν θέλουμε να ομιλούμε για ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση με ταυτόχρονο σεβασμό και αποδοχή της στην παγκόσμια σκακιέρα.

Άλλως η Ε.Ε. θα διολισθήσει και θα έχει την τύχη του ΝΑΤΟ, το οποίο επί των ημερών του Γενς Στόλντενμπεργκ αναδεικνύεται σε μία συμμαχία με ρόλο που εξυπηρετεί συγκεκριμένα και κατευθυνόμενα συμφέροντα (κύματα λαθρομετανάστευσης και εισβολής στον ευρωπαϊκό χώρο, τα περισσότερα μέσω Τουρκίας), που δεν άπτονται και δεν υπερασπίζονται διεθνές δίκαιο, διεθνείς συμβάσεις, διεθνείς συμφωνίες και το δίκαιο της θάλασσας ή του άνευρου και δυσκίνητου ΟΗΕ που παραμένει θεατής, χωρίς αντανακλαστικά την ώρα της δράσης.

* Ο Πάνος Ηλιακόπουλος είναι δημοσιογράφος.

www.hellasjournal.com