Η εμπορική συμφωνία ΕΕ–Ινδίας δεν είναι άλλη μία διπλωματική είδηση. Είναι μια καθαρή ευκαιρία για τον Έλληνα αγρότη και ειδικά για όσους παράγουν κρασί και ελαιόλαδο . Μιλάμε για πρόσβαση σε μια αγορά σχεδόν 1,5 δισ. καταναλωτών, με μεσαία τάξη που αναπτύσσεται οικονομικά, αναζητά ποιότητα και αρχίζει να πληρώνει για επώνυμα, πιστοποιημένα προϊόντα.
Για πρώτη φορά, οι εξοντωτικοί δασμοί που κρατούσαν τα ελληνικά προϊόντα εκτός Ινδίας αρχίζουν να πέφτουν. Στο κρασί, η σταδιακή μείωση δασμών από το 150% αλλάζει εντελώς το παιχνίδι, επιτρέποντας σε ελληνικές ετικέτες να σταθούν ανταγωνιστικά. Στο ελαιόλαδο, η πτώση των δασμών από περίπου 45 % σε 0 % μέσα σε πέντε χρόνια, δημιουργεί πραγματικό εξαγωγικό χώρο, όχι θεωρητικό, σε μια αγορά με αυξανόμενο ενδιαφέρον για ποιοτικά και υγιεινά προϊόντα.
Το μήνυμα είναι απλό και χωρίς ωραιοποιήσεις. Όποιος μείνει μόνο στο χύδην προϊόν, θα μείνει πίσω. Όποιος επενδύσει σε ποιότητα, πιστοποιήσεις, ταυτότητα προϊόντος και οργανωμένη εξωστρέφεια, μπορεί να κερδίσει. Η Ινδία δεν είναι «μακριά». Είναι μια αγορά που ανοίγει τώρα και δεν θα περιμένει για πάντα.
Αυτές οι συμφωνίες δεν κερδίζονται στα χαρτιά, κερδίζονται στο χωράφι, στο ελαιοτριβείο, στο οινοποιείο και στο ράφι και εκεί θα φανεί ποιοι είναι έτοιμοι να παίξουν στο επόμενο επίπεδο.
