ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ – 21 ΜΑΡΤΙΟΥ.
Κατερίνα Αντωνοπούλου-Ρούκη.
Η ΠΟΙΗΣΗ… «Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε. Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μέσ’ στα όλα και περάσαμε.Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!…» ~Ελύτης.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον Έλληνα Ποιητή Μιχαήλ Μήτρα , ο οποίος το Φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της Ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες. Η ημερομηνία της Ισημερίας επιλέχθηκε ως Σύμβολο της Ανανέωσης της Φύσης και του δημιουργικού χαρακτήρα του Ανθρώπινου Πνεύματος..
Η ΠΟΙΗΣΗ είναι πραγματικά ένα από τα πιο φιλόδοξα και λαμπρά επιτεύγματα της Ανθρωπότητας. Μέσω της Ποίησης μπορείς να εκφράσεις τα συναισθήματά σου, να αποτυπώσεις την Κοσμοθεωρία σου σε Ποιήματα, να ονειρευτείς το Μέλλον και να θυμηθείς το Παρελθόν.
Μπορείς να φανταστείς τη ζωή χωρίς ΠΟΙΗΣΗ;;;
Θα ήταν όντως μια ζωή βαρετή, χωρίς την έκρηξη των έντονων συναισθημάτων, χωρίς αυτό το μικρό Μυστικισμό, που προκαλούν οι ποιητικές λέξεις γραμμένες σε συγκεκριμένο μέτρο και ρυθμό.Η Δύναμη κάθε λέξης έχει μια ειδική ενέργεια… που μεταφέρει και υποτάσσει τη φαντασία μας. Πόσο μάλλον η μαγική δύναμη μιας Ποιητικής λέξης… η οποία μπορεί να έχει τεράστιο αντίκτυπο πάνω μας. Οι πρώτοι στίχοι που πρωτακούσαμε στη ζωή μας ήταν τα λόγια ενός νανουρίσματος. Το νανούρισμα είναι πραγματικά η πιο φωτεινή και πιο όμορφη Ποίηση. Η ΠΟΙΗΣΗ είναι ΧΡΩΜΑΤΑ που βοηθούν να ζωγραφίσουμε τη ζωή μας με ζωντανά χρώματα…
Η ΠΟΙΗΣΗ είναι μια αντανάκλαση της Ελευθερίας, της δύναμης του Λόγου και αναπόσπαστο μέρος του Πολιτισμού κάθε έθνους. Η ΠΟΙΗΣΗ είναι μια ΓΛΩΣΣΑ που είναι κατανοητή σε κάθε έθνος του Κόσμου. Η ΠΟΙΗΣΗ ΒΟΗΘΑ στην έκφραση συναισθημάτων…., ΣΩΖΕΙ…, ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ…, ζητά νέα επιτεύγματα! Η ΠΟΙΗΣΗ είναι τόσο προσωπική όσο και συλλογική, τόσο άμετρη όσο και τέλεια, τόσο συγκεκριμένη όσο και απροσδιόριστη. Η ΜΟΥΣΑ ψιθυρίζει κρυφά στους ΠΟΙΗΤΕΣ για το αιώνιο τραύμα…. «ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΜΕ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΜΟΥ, ΒΡΗΚΑ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΗΔΗ ΕΙΧΕ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ…», μας λέει ο Φρόιντ για να μας αποδείξει τη δύναμη της ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ των ΤΕΧΝΩΝ, της θηριώδους ΜΟΥΣΑΣ της ΠΟΙΗΣΗΣ. Οι ΠΟΙΗΤΕΣ γράφουν, ενίοτε, για να θεραπεύσουν, να συμφιλιωθούν, να αγγίξουν το ανέγγιχτο, για την ΑΜΦΟΤΕΡΗ ΛΥΤΡΩΣΗ, ΠΟΙΗΤΗ και ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ, για να αποδράσουν από την πραγματικότητα… Γράφουν για να περιγράψουν ψυχικές μετατοπίσεις, να προσδιορίσουν τον δύσκολο συγκερασμό του φαίνεσθαι, του γίγνεσθαι, μέχρι εξουδετέρωσης του εαυτού τους. Κυρίως γράφουν για να ελαφρύνουν ένα συναισθηματικό βάρος. Η ΗΜΕΡΑ της ΠΟΙΗΣΗΣ είναι μια γιορτή που είναι σημαντική όχι μόνο για τους ΠΟΙΗΤΕΣ, αλλά και για τους ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, γιατί αυτές οι δημιουργίες ζουν στην ψυχή κάθε ατόμου, κάθε ηλικίας, που γράφει ή διαβάζει Ποίηση. Η ΠΟΙΗΣΗ είναι ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΑ ΝΕΑ…, είναι ΤΡΕΜΟΥΛΑ… και ΟΜΟΡΦΗ ΑΓΑΠΗ για την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ!!!
Εύχομαι σε όλους μας ΟΝΕΙΡΑ ΦΩΤΕΙΝΑ την Ημέρα της Ποίησης, και να μας φέρουν ΕΜΠΝΕΥΣΗ και ΧΑΡΑ, έτσι ώστε η ΠΙΣΤΗ, η ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ και η ΑΓΑΠΗ να μας κρατήσουν μακριά από όλες τις Ματαιοδοξίες αυτού του Κόσμου!
