Η 14η σεπτέμβρη 1944, ανήμερα του σταυρού, έμοιαζε μια ήρεμη, φθινοπωρινή μέρα για το ζεμενό. οι κάτοικοι, γεωργοί όλοι τους, ήταν παραδομένοι στον αγώνα να φέρουν σε πέρας τη συγκομιδή του κύριου προϊόντος που τους ζούσε: της μαύρης, ξερής σταφίδας. Κανείς τους δεν φανταζόταν πως από εκείνη τη μέρα το χωριό θα μαυροφορεθεί. Στις 14 σεπτέμβρη του ’44, ελάχιστα πριν αποχωρήσουν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής από την Ελλάδα, το Ζεμενό βίωσε με πολύ οδυνηρό τρόπο τη ναζιστική θηριωδία. Μετά τον θάνατο Γερμανού στρατιώτη σε συμπλοκή στη γύρω περιοχή, ως αντίποινα, οι συμπατριώτες του μπήκαν στο χωριό και εκτέλεσαν 11 άνδρες, μερικοί από τους οποίους ήταν ακόμα νέα παιδιά.
