Ενημέρωση για το επίκαιρο θέμα των λοιμώξεων από τον ιό του Δυτικού Νείλου από την Ιατρό Βιοπαθολόγο-Μικροβιολόγο Αικατερίνη Πλατή-Χουρσαλά, Διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ.
Ο ιός του Δυτικού Νείλου μας έχει απασχολήσει κατά καιρούς τα τελευταία χρόνια και θα ήταν καλό να πούμε κάποιες πληροφορίες γι’ αυτόν τον ιό.
Κρούσματα λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου εμφανίζονται σε πολλές χώρες παγκοσμίως, όπως και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, σε ετήσια βάση. Στη χώρα μας έχουν επίσημα καταγραφεί κρούσματα από το 2010. Αυτό υποδηλώνει ότι ο ιός του Δυτικού Νείλου έχει εγκατασταθεί και στη χώρα μας, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ως εκ τούτου, ήταν πιθανή και αναμενόμενη η επανεμφάνιση περιστατικώνστη χώρα μας και φέτος ιδίως σε περιόδους αυξημένης κυκλοφορίας των κουνουπιών.
Πώς μεταδίδεται η λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου;
Ο ιός του Δυτικού Νείλου μεταδίδεται κυρίως με το τσίμπημα μολυσμένων «κοινών» κουνουπιών (συνήθως το “κοινό” κουνούπι του γένους Culex). Τα κουνούπια έχουν μολυνθεί προηγουμένως από μολυσμένα πτηνά (κυρίως ορισμένα είδη άγριων πτηνών), ενώ Οι άνθρωποι που μολύνονται δε μεταδίδουν περαιτέρω τον ιό σε άλλα κουνούπια ή σε άλλους ανθρώπους με τη συνήθη κοινωνική επαφή. Πιο σπάνια, μπορεί να μεταδοθεί με μετάγγιση αίματος – μεταμόσχευση οργάνων ή από τη μητέρα στο έμβρυο.
Η πλειοψηφία των ατόμων που μολύνονται από τον ιό του Δυτικού Νείλου δεν αρρωσταίνουν καθόλου ή παρουσιάζουν μόνο ήπια νόσο με συμπτώματα ιογενούς συνδρομής, που περιλαμβάνουν συνήθως πυρετό, κεφαλαλγία, γενικευμένη αδυναμία/ καταβολή/ κόπωση, ρίγος, μυαλγίες, αρθραλγίες, διόγκωση λεμφαδένων, ενώ μπορεί επίσης να παρουσιασθούν γαστρεντερικές εκδηλώσεις (π.χ. ανορεξία, ναυτία, έμετοι, διάρροια) ή κάποιο εξάνθημα (συνήθως σε κορμό ή και άκρα).
Πολύ λίγα άτομα (λιγότερο από 1% όσων μολύνονται) εμφανίζουν σοβαρή νόσο που προσβάλλει το νευρικό σύστημα (κυρίως εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγίτιδα).
Τα συμπτώματα που μπορεί να έχουν αυτοί οι λίγοι ασθενείς στους οποίους υπάρχει προσβολή του ΚΝΣ μπορεί να είναι: διαταραχές επιπέδου συνείδησης, διαταραχές συμπεριφοράς, δυσκολία προσανατολισμού, καθώς και ελαφρά παράλυση μυών, δυσκολία στην άρθρωση, στην κατάποση, αστάθεια και διαταραχές κινητικότητας. σημεία μηνιγγισμού όπως αυχενική δυσκαμψία, επιληπτικές κρίσεις, ενώ ακόμα πιο σπάνια μπορεί να παρουσιασθεί εικόνα οξείας χαλαρής παράλυσης, προσβολή των οφθαλμών , καρδιαγγειακές διαταραχές, μυοκαρδίτιδα, ραβδομυόλυση, παγκρεατίτιδα ή ηπατίτιδα.
Ωστόσο τα άτομα που κινδυνεύουν περισσότερο να αρρωστήσουν σοβαρά είναι συνήθως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας δηλαδή άνω των 50 ετών, καθώς και άτομα με ανοσοκαταστολή και χρόνια νοσήματα όπως για παράδειγμα ανοσοκατασταλμένοι – νεφροπαθείς – καρκινοπαθείς – διαβητικοί – άτομα με καρδιαγγειακά νοσήματα – άτομα με χρόνια νευρολογικά προβλήματα, όπως άνοια , με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα κ.α).
Ωστόσο, από όλα τα παραπάνω, η μεγάλη ηλικία αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα κινδύνου για σοβαρή νόσηση και θανατηφόρες επιπλοκές.
Καθώς η επιδημιολογία του ιού είναι σύνθετη και καθορίζεται από πολλούς παράγοντες, οι περιοχές κυκλοφορίας του ιού και οι περιοχές εμφάνισης κρουσμάτων δεν μπορούν να προβλεφθούν με ασφάλεια.
Ως εκ τούτου, συστήνεται η τήρηση ατομικών μέτρων προστασίας από τα κουνούπια, όπως:
Με ρούχα που καλύπτουν όσο γίνεται περισσότερο το σώμα,
Με χρήση Εντομοαπωθητικών σε ακάλυπτο δέρμα καθώς & επάνω από τα ρούχα,
Με Εντομοκτόνα χώρου
Με χρήση Κουνουπιέρας κατά τον ύπνο – ιδίως για βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένους, έγκυες, και πάσχοντες
Με Συχνά λουτρά καθαριότητας για την απομάκρυνση του ιδρώτα
Με Σήτες σε πόρτες και παράθυρα και χρήση Ανεμιστήρων (ιδίως οροφής) ή κλιματιστικών
Με απομάκρυνση των στάσιμων νερών
Καθώς και με κούρεμα του γρασιδιού και των θάμνων.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, άτομα με ανοσοκαταστολή ή με χρόνια υποκείμενα νοσήματα που κινδυνεύουν περισσότερο να αρρωστήσουν σοβαρά, πρέπει ιδιαίτερα να τα προσέχουμε και να τα προστατεύουμε από τα τσιμπήματα κουνουπιών.
