Ο Νικόλαος Λόης σε δήλωση του αναφέρθηκε στη νίκη για την προστασία του δημόσιου νερού, ενισχύοντας την προστασία των υδάτινων πόρων και το δημόσιο συμφέρον.
“Πάντα πίστευα οτι οι αγώνες δίνουν την δυνατότητα επιτυχίας σε αυτούς που τους δίνουν και αυτό, πιστεύω έχει ενστερνιστεί και ο Συνάδελφος γιος μου Γεώργιος Λόης, ο οποίος με βοηθά στις προσπάθειές μου και τον Ευχαριστώ πολύ.Επίσης θεωρώ χρέος μου να ευχαριστήσω τα μέλη της Επιτροπής του Άρθρου 152 τους κκ Παναγιώτη Γιαννίκο( Εισηγητή της πλειοψηφίας, και με ολιστική γνώση των θεμάτων, τα οποία αποτυπώνεται στην εμπεριστατωμένη εισήγησή του) και Μιχαήλ. Χατζή, Δικηγορο -πρωην Προεδρο ΔΣ της ΔΕΥΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ, οι οποίοι με την εμπεριστατωμένη απόφαση που εκδόθηκε κατά πλειοψηφία, δίνουν επιτέλους σε όλους μας , το δικαίωμα να ασκούμε προσφυγές για τις προσβολές του περιβάλλοντός μας, χωρίς να φοβόμαστε μην μας τις απορρίψουν, λόγω ταχα ελλείψεως αμέσου εννόμου Συμφέροντος… και ο νοών, νοείτο..
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑ ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΑΝΤΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΔΡΟΦΟΡΕΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ.Δείτε κάποια αποσπάσματα της απόφασης και της εισηγησης που πλειοψήφισε:
«Θέμα: Εξέταση της με αριθμό πρωτοκόλλου 4/15-1-2026 Προσφυγής του Νικολάου Γ. Λόη κατά της υπ΄αριθμ. 90263/22-12-2025 απόφασης του Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου Δυτικής Ελλάδος και Ιονίου / Τμήματος Διοικητικού Οικονομικού Ν. Κορινθίας.
1. Τη συνδρομή εννόμου συμφέροντος του προσφεύγοντος,
2. Τη νομιμότητα και επάρκεια της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης,
3. Την τήρηση των αρχών του διοικητικού δικαίου και της περιβαλλοντικής προστασίας.ΙΙ. Επί της συνδρομής εννόμου συμφέροντος.
Κατά πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, ιδίως σε περιβαλλοντικές υποθέσεις, το έννομο συμφέρον των πολιτών ερμηνεύεται ευρέως, αρκεί ο προσφεύγων να βρίσκεται εντός της «σφαίρας επιρροής» της επίμαχης διοικητικής πράξης (ΟλΣτΕ 2777/2020).
Στην προκειμένη περίπτωση:
α) ο προσφεύγων είναι μόνιμος κάτοικος Λουτρακίου,
β) Η πόλη έχει αντιμετωπίσει επαναλαμβανόμενα φαινόμενα λειψυδρίας,
γ) Ο υδροφόρος ορίζοντας αποτελεί κύρια πηγή υδροδότησης της περιοχής,
δ) Η περαιτέρω άντληση για εμπορικούς σκοπούς ενέχει προφανή κίνδυνο επιδείνωσης της επάρκειας ύδατος,
ε) Το νερό αποτελεί δημόσιο αγαθό, η διαχείριση του οποίου πρέπει να γίνεται με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, στ) Κατά πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, σε περιβαλλοντικές υποθέσεις το έννομο συμφέρον ερμηνεύεται ευρέως, αρκεί ο προσφεύγων να βρίσκεται στη «σφαίρα επιρροής» της επίμαχης περιβαλλοντικής επιβάρυνσης,
ζ) Η κατοικία του εντός της περιοχής που υδροδοτείται από τον συγκεκριμένο υδροφόρο ορίζοντα με καθιστά άμεσα και ουσιωδώς θιγόμενο πρόσωπο, χωρίς να απαιτείται ιδιοκτησιακός δεσμός ή οικονομική ζημία,
η) Η περιβαλλοντική βλάβη (όπως η μείωση υδροφόρου ορίζοντα) αρκεί για να θεμελιώσει το δικαίωμα προσφυγής. Συνεπώς, ο προσφεύγων διαθέτει άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον,το οποίο δεν δύναται να αποκλειστεί με την αιτιολογία ότι δεν υφίσταται ειδικός δεσμός πέραν της κατοικίας. Η κατοικία εντός της περιοχής που επηρεάζεται από την περιβαλλοντική επιβάρυνση αρκεί για τη θεμελίωση εννόμου συμφέροντος. Επομένως, η κρίση της Διοίκησης περί ελλείψεως εννόμου συμφέροντος είναι εσφαλμένη, αντίκειται στις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου και παραβιάζει την πάγια νομολογία περί περιβαλλοντικών διαφορών. Ελάχιστο απαιτούμενο περιεχόμενο αιτιολογίας σε περίπτωση παραχώρησης δικαιώματος εκμετάλλευσης υδροφόρου ορίζοντα
