Σεβαστέ μου υπουργέ. Ακριβέ μου φίλε, Νίκο!
Όσο κι αν προσπαθούσα να γράψω αυτές τις γραμμές, δεν ήταν εύκολο να βρω τις λέξεις. Δεν ήταν εύκολο να συμφιλιωθώ με την ιδέα ότι στέκομαι εδώ για να σου πω το τελευταίο αντίο.
Είμαι στην αυτοδιοίκηση πολλές δεκαετίες. Είχα την τύχη να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους. Λίγοι όμως κατάφεραν να κερδίσουν τόσο αυθεντικά την εκτίμηση, τον σεβασμό και τη φιλία μου, όσο εσύ. Γιατί έβλεπα ότι πίσω από τα αξιώματα, πίσω από τους τίτλους και τις ευθύνες, υπήρχε πάντοτε ένας αληθινός άνθρωπος. Με ήθος, ευγένεια, σεμνότητα και βαθιά αγάπη για τον τόπο του.
Φίλε Νίκο! Θυμάμαι μια κουβέντα μας, πριν από ενάμιση χρόνο, εκεί στο αγαπημένο σου Χιλιομόδι. Μου έλεγες, με μια διάθεση φιλοσοφική και περιπαικτική, όπως αυτή που σε διέκρινε πάντα, πως η ζωή κάθε ανθρώπου είναι μια αδιάκοπη διασταύρωση δρόμων. Δρόμων που οδηγούν σε επιλογές και σε αποφάσεις.
«Σε κάθε σταυροδρόμι καλούμαστε να αποφασίσουμε ποια πορεία θα ακολουθήσουμε», μου είπες. Αν θα επιλέξουμε το εύκολο ή το δύσκολο. Το προσωπικό ή το συλλογικό. Το πρόσκαιρο ή το διαχρονικό. Οι πολιτικοί πρέπει να έχουμε μόνο ένα πράγμα στο μυαλό μας: πώς να είμαστε χρήσιμοι».
Και είχες δίκιο! Γιατί μια τέτοια συνεχής διασταύρωση δρόμων ήταν η πολιτική σου διαδρομή. Δρόμων όπου συναντιόταν διαρκώς ο Άνθρωπος με τον Πολιτικό.
Σε συναντούσε κανείς στη γωνία του Ήθους και της Ικανότητας. Της Επιστημονικής Κατάρτισης και της Πολιτικής Διορατικότητας. Της Ευγένειας και της Αποτελεσματικότητας. Της Μετριοφροσύνης και της Δράσης. Της Συνεννόησης και της Προσφοράς.
Σε αυτούς τους δρόμους περπάτησες σε όλη σου τη ζωή. Σε αυτές τις διασταυρώσεις συναντήθηκες με τον καθένα μας.
´Ολοι σήμερα σκύβουμε ευλαβικά το κεφάλι στο σκήνωμά σου. Γιατί, αν κάτι κέρδισες, είναι αυτό που ονειρευόμαστε όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα κοινά, και που -σε μια τέτοια μέρα- αποδεικνύεται πολύ μεγαλύτερο από πολιτικά αξιώματα: κέρδισες την εκτίμηση, τον σεβασμό και την αγάπη των συμπολιτών σου. Όλων μας! Ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές μας διαφορές. Διαφορές που ο ίδιος δεν είδες ποτέ…
Είχες δώσει τα διαπιστευτήριά σου στον τόπο που σε γέννησε και σε ανέδειξε, πριν γίνεις βουλευτής. Πριν αναλάβεις κυβερνητικές ευθύνες, πριν βρεθείς στα υπουργικά γραφεία. Η δική σου πολιτική διαδρομή δεν ξεκίνησε από τα κέντρα των αποφάσεων. Ξεκίνησε από το Χιλιομόδι. Από τις γειτονιές του χωριού σου, τους χωματένιους δρόμους. Από τα χωράφια με τα αμπέλια και τα ελαιόδεντρα. Από τα συναπαντήματα με τα προβλήματα των ανθρώπων.
Αρχικά ως Κοινοτάρχης Χιλιομοδίου για οκτώ χρόνια, στη συνέχεια ως ο πρώτος Δήμαρχος Τενέας για τέσσερα χρόνια και αργότερα ως Νομάρχης Κορινθίας για οκτώ χρόνια, υπηρέτησες την αυτοδιοίκηση με πάθος, εργατικότητα και όραμα. Ήξερες να ακούς τους πολίτες, να κατανοείς τις ανάγκες τους, να μετατρέπεις τα αιτήματά τους σε σχέδιο. Και το σχέδιο σε έργο.
Για σένα, Νίκο, η αυτοδιοίκηση δεν ήταν ένα σκαλοπάτι για την κεντρική πολιτική σκηνή. Ήταν ο χώρος όπου διαμόρφωσες την αντίληψή σου για τη δημόσια διοίκηση και την πολιτική ευθύνη.
Ως Νομάρχης Κορινθίας άφησες ισχυρό αποτύπωμα στην αναπτυξιακή πορεία του νομού. Συνέβαλες καθοριστικά στην προώθηση έργων υποδομής, στην ενίσχυση των τοπικών δικτύων, στη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και στη διεκδίκηση πόρων και ευκαιριών για κάθε γωνιά της Κορινθίας.
Ξεχώριζες γιατί ήξερες να υλοποιείς. Συνδύαζες τη γνώση του μηχανικού, με τη διορατικότητα του πολιτικού. Και μετά αυτή, με την επιμονή του ανθρώπου που δεν εγκατέλειπε ποτέ έναν στόχο, όταν πίστευε ότι ήταν προς όφελος του τόπου του.
Ως πολιτικός, προτιμούσες τη σιωπηλή αποτελεσματικότητα από τη θορυβώδη προβολή. Ανήκες σε εκείνη τη γενιά πολιτικών, που πίστευαν ότι τα έργα πρέπει να μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια. Και πράγματι, σε όλη τη δημόσια διαδρομή σου, άφησες τα έργα σου να μιλήσουν για σένα.
Δεν πολιτεύτηκες ποτέ ΠΑΝΩ από την κοινωνία. Πολιτεύτηκες ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ.
Και γι’ αυτό η αυτοδιοίκηση δεν υπήρξε απλώς ένα κεφάλαιο της πορείας σου. Υπήρξε το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε ολόκληρη η δημόσια διαδρομή σου.
Για το Δήμο Κορινθίων, αλλά και για ολόκληρη την Κορινθία, υπήρξες ένας από τους πιο πολύτιμους συμμάχους και φίλους.
Η πόρτα σου ήταν πάντοτε ανοιχτή. Το τηλέφωνό σου πάντοτε διαθέσιμο. Και το ενδιαφέρον σου πάντοτε ειλικρινές.
Δεν αντιμετώπιζες τα ζητήματα του τόπου μας, ως υπηρεσιακούς φακέλους, που έπρεπε, απλώς, να διεκπεραιωθούν. Τα αντιμετώπιζες ως προσωπικές υποθέσεις ευθύνης. Ως προβλήματα ανθρώπων, που έπρεπε να βρουν λύση.
Και ίσως αυτό ήταν το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό σου: ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΣΟΥΝ ΤΗ ΛΕΞΗ “ΑΔΥΝΑΤΟ”.
Όταν πίστευες ότι ένα αίτημα ήταν δίκαιο, όταν γνώριζες ότι ένα έργο ήταν αναγκαίο, όταν αντιλαμβανόσουν ότι μια εκκρεμότητα κρατούσε πίσω τον τόπο, δεν υπήρχε εμπόδιο ικανό να σε αποτρέψει από την προσπάθεια να βρεθεί λύση.
Με επιμονή, μεθοδικότητα και βαθιά γνώση της διοίκησης, αναζητούσες διεξόδους, εκεί που άλλοι έβλεπαν αδιέξοδα. Γι’ αυτό και η συμβολή σου στην προώθηση σημαντικών έργων, παρεμβάσεων και αναπτυξιακών πρωτοβουλιών για την Κορινθία υπήρξε καθοριστική.
Όμως πέραν αυτών καλέ μου φίλε Αξιώθηκες να δεις την οικογένειά σου να ευτυχεί με δύο εξαιρετικά παιδιά πολιτικούς μηχανικούς, το Χρήστο και το Σωτήρη με τις νύφες σου και τα τέσσερα εγγόνια, υπόδειγμα όλοι τους στην Κορινθιακή κοινωνία.
Και τώρα αγαπημένε μου φίλε θα μου επιτρέψεις να αναφέρω μερικά επιτεύγματά σου για την Κόρινθο και την Κορινθία. Γνωρίζω ότι ποτέ δεν ήθελες να μιλώ για τα έργα σου. Όμως δεν μπορώ να μην το κάνω. Στο χρωστάω.
-Εσύ είσαι Νίκο που έβαλες μπροστά το Φράγμα του Ασωπού για να βοηθήσεις τους αγρότες μας. Σε λίγο καιρό θα ολοκληρωθεί και θα βλέπεις από ψηλά το έργο σου.
-Εσύ είσαι Νίκο που ξεπέρασες όλα τα πολεοδομικά εμπόδια, ως αρμόδιος Υπουργός, για την θέσπιση ειδικών όρων δόμησης για την ανέγερση από το Δήμο του πρότυπου Μουσικού σχολείου, ίσως του καλύτερου στην Ελλάδα. Σε τρεις μήνες το παραδίδουμε σε λειτουργία. Δεν θα είσαι παρών να καμαρώνεις. Θα μας βλέπεις από ψηλά.
-Εσύ είσαι Νίκο που πέρασες Σημειακή τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Κορίνθου για την ανέγερση του πρότυπου Ειδικού Νηπιαγωγείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ξεπερνώντας όλα τα χωροταξικά και πολεοδομικά εμπόδια . Ήταν η τελευταία σου πράξη βοήθειας στο Δήμο Κορινθίων δύο μόλις ημέρες πριν μπεις στο νοσοκομείο. Πάλευες για μας μέχρι τη τελευταία σου ημέρα. Δεν πρόλαβες να το δεις να αρχίσει η κατασκευή του. Στο χρωστάμε.
-Εσύ είσαι Νίκο που μας παρέδωσες την πολεοδόμηση του στρατοπέδου Κορίνθου 293 στρεμμάτων, πριν τρεις μήνες. Η παραχώρηση στο Δήμο φέρει την υπογραφή σου. Δεν πρόλαβες να βλέπεις την αξιοποίησή του. Θα μας βλέπεις από ψηλά και θα καμαρώνεις Νίκο.
-Εσύ είσαι Νίκο που μας ενέταξες το έργο Ανάπλασης του παραλιακού μετώπου Κορίνθου Λουτρακίου με 12.000.000 €, έργο που εξελίσσεται. Πώς να ξεχάσω φίλε Νίκο που με πήρες χέρι χέρι αρκετές φορές να γυρνάμε τα υπουργεία, τον ΟΣΕ και τη ΓΑΙΑΟΣΕ για την παραχώρηση της σιδηροδρομικής γραμμής για να υλοποιηθεί το έργο αυτής της ανάπλασης. Πώς να ξεχάσουμε οι Κορίνθιοι Νίκο την επιπλέον χρηματοδότηση 5.000.000 € για την ανάπλαση της σιδηροδρομικής γραμμής εντός του οικιστικού ιστού της πόλης σε έναν πνεύμονα πρασίνου με ποδηλατόδρομο , πεζόδρομους και πράσινο. Σε λίγο ολοκληρώνονται αυτά τα έργα και δεν πρόλαβες να τα δεις να λειτουργούν.
-Εσύ είσαι καλέ μου φίλε που αγωνίστηκες για την ένταξη του μεγαλύτερου περιβαλλοντικού και αναπτυξιακού έργου στο Σαρωνικό κόλπο με 18.500.000 € στο Ταμείο Ανάκαμψης για τα Λουτρά, την Αλμυρή, το Γαλατάκι, τα Ίσθμια και τους Αγίους Θεοδώρους. Αυτό το μήνα ολοκληρώνονται οι εργασίες. Θα μας βλέπεις από ψηλά. Και θα σε ευχαριστούμε πάντα.
-Εσύ είσαι Νίκο που πάλεψες για την ένταξη στο ΕΣΠΑ του μεγαλύτερου περιβαλλοντικού έργου στην Κορινθία του αποχετευτικού λυμάτων Άσσου- Λεχαίου , Περιγιαλίου και Βόχας 50.000.000 €. Σε λίγες ημέρες υπογράφεται η υπουργική απόφαση ένταξης και εσύ θα λείπεις από την χαρά μας.
-Εσύ είσαι Νίκο μου που αγωνίστηκες για την έγκριση του μεγαλύτερου Ολιστικού προγράμματος διαχείρισης των νερών στο Δήμο Κορινθίων με ποσά πλέον των 80.000.000 € για αποχετευτικά σε Τενέα, Αθίκια, Ενεργειακή αναβάθμιση, αντικαταστάσεις δικτύων ύδρευσης, εξοικονόμηση ενέργειας κ.ά. Σε πρώτη φάση 45.000.000 € . Σε ένα μήνα θα είναι έτοιμη και εδώ η απόφαση. Τα υπόλοιπα αργότερα για Κόρφο, Σοφικό, Εξαμίλια, Ξυλοκέριζα κ.ά. Πάλεψες αλλά δεν πρόλαβες να δεις την ένταξη.
-Εσύ είσαι φίλε Νίκο που έβαλες το τραίνο στις ράγες για την ορθολογική χωροταξική κατανομή χρήσεων γης στο Δήμο Κορινθίων, όπως σε όλη την Ελλάδα βεβαίως. Το Ειδικό Πολεοδομικό σχέδιο Κορινθίων, Άσσου-Λεχαίου, Τενέας είναι δικά σου έργα. Τέλος του χρόνου ολοκληρώνονται.
-Εσύ είσαι που ενέταξες τη Σολυγεία και το Σαρωνικό σε Τοπικό Πολεοδομικό σχέδιο. Τέλος του χρόνου έτοιμο και αυτό. Άριστος γνώστης όλων αυτών των θεμάτων. Δεν είναι τυχαίο που ο Πρωθυπουργός μας σε επέλεξε και σε διατήρησε σε αυτή τη θέση από το 2019 μέχρι σήμερα. Ούτε βεβαίως είναι τυχαίο που όλοι οι δήμαρχοι της χώρας μας μου έχουν εκφράσει τα θερμά τους συλλυπητήρια για την προσωπικότητά σου.
-Τέλος εσύ είσαι που πάλεψες για το χωριό σου με την ανέγερση του δημαρχείου της Τενέας και τώρα πάμε να συμπληρώσουμε με την κατασκευή του Πνευματικού Κέντρου και της μεγάλης πλατείας του Αγίου Γεωργίου, όπως μου ζητούσες διακαώς, αλλά επέμενες και στον Πρόεδρο του Πράσινου Ταμείου για τις επιπλέον χρηματοδοτήσεις. Μέσα στο μήνα θα έχουμε και εδώ τα ευχάριστα νέα αλλά εσύ θα μας βλέπεις από ψηλά. Ελπίζω να είσαι υπερήφανος.
-Αυτά τα ολίγα διότι μπορώ να μιλάω πάρα πολύ για τα έργα σου.
Και τώρα, αγαπημένε μου φίλε Νίκο, φτάνει η πιο δύσκολη στιγμή. Γιατί όσο εύκολο είναι να μιλήσει κανείς για το έργο σου, τόσο δύσκολο είναι να μιλήσει για την απουσία σου.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν λόγια που μπορούν να περιγράψουν τη θλίψη που νιώθω σήμερα. Την οδύνη για την απώλεια ενός προσωπικού φίλου, ενός ανθρώπου που υπήρξε για μένα σημείο αναφοράς, αλλά και ενός ανθρώπου που υπήρξε πολύτιμος φίλος για ολόκληρη την Κορινθία.
Θα μου λείψουν οι συζητήσεις μας. Θα μου λείψουν οι συμβουλές σου. Θα μου λείψει η καθαρή σου ματιά στα πράγματα, η ικανότητά σου να βρίσκεις λύσεις εκεί που οι άλλοι έβλεπαν αδιέξοδα.
Θα μου λείψει το χιούμορ σου. Εκείνο το αυθεντικό, ανεπιτήδευτο χιούμορ που έκανε ακόμη και τις δύσκολες στιγμές πιο ανθρώπινες.
Θα μου λείψει η φωνή σου στην άλλη άκρη του τηλεφώνου. Η σιγουριά που μου έδινες ότι όλα θα πάνε καλά. Η αίσθηση ότι, όσο δύσκολα κι αν ήταν τα πράγματα, θα είσαι εκεί.
Και ξέρεις κάτι; Σήμερα δεν σε αποχαιρετούμε μόνο εμείς που είχαμε την τύχη να σε γνωρίσουμε από κοντά. Σε αποχαιρετά ολόκληρη η Κορινθία. Ο τόπος που αγάπησες όσο λίγοι. Ο τόπος που υπηρέτησες με όλες σου τις δυνάμεις.
Νίκο ξέρω σε κούρασα. Αλλά έπρεπε να τα πώ έστω και τώρα διότι όταν σου έλεγα συνέχεια σε ευχαριστώ μου απαντούσες: Δεν θέλω ευχαριστώ. Είμαστε για προσφορά Νικόλα μου. Ναι Νίκο είμαστε για προσφορά στον συμπολίτη μας. Αυτό θα μείνει για πάντα χαραγμένο μέσα μου. Αυτή είναι η παρακαταθήκη σου προς εμένα.
Σε ευχαριστούμε για όσα μας έδωσες.
Σε ευχαριστώ για όσα μου χάρισες.
Καλό σου ταξίδι στο φως, αγαπημένε μου φίλε.
Η Κορινθία που τόσο αγάπησες κι εγώ δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ
