Μια σημαντική δικαστική απόφαση για την προστασία οικογενειών που σηκώνουν καθημερινά το βάρος σοβαρών αναπηριών εκδόθηκε από το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Κορίνθου.
Με την υπ’ αριθ. Α235/2026 απόφασή του, το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του e-Ε.Φ.Κ.Α. κατά απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής της Β’ Τοπικής Διεύθυνσης Νομού Κορινθίας, δικαιώνοντας πατέρα ενήλικης θυγατέρας με ποσοστό αναπηρίας 90%.
Η υπόθεση
Ο πατέρας είχε ζητήσει να λάβει πλήρη σύνταξη γήρατος, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 37 του ν. 3996/2011, λόγω της σοβαρής αναπηρίας της ενήλικης θυγατέρας του.
Ο e-Ε.Φ.Κ.Α. είχε αρχικά απορρίψει το αίτημα. Η αιτιολογία της απόρριψης στηριζόταν στο γεγονός ότι η μητέρα του τέκνου λάμβανε ήδη σύνταξη αναπηρίας και, σύμφωνα με την ερμηνεία του φορέα, δεν πληρούνταν η προϋπόθεση για την άσκηση του σχετικού δικαιώματος από τον πατέρα.
Η πραγματική οικογενειακή κατάσταση, όμως, παρουσίαζε μια κρίσιμη ιδιαιτερότητα: η μητέρα έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας, με ποσοστό αναπηρίας 75%, και εξαιτίας της δικής της σοβαρής κατάστασης υγείας αδυνατούσε να παράσχει ενεργή φροντίδα στην ανάπηρη θυγατέρα της.
Το νομικό ζήτημα
Το βασικό ερώτημα ήταν αν το δικαίωμα πλήρους συνταξιοδότησης μπορεί να ασκηθεί από τον πατέρα, όταν η μητέρα λαμβάνει σύνταξη αναπηρίας αλλά, λόγω της σοβαρής δικής της αναπηρίας, δεν είναι σε θέση να αναλάβει ουσιαστικά τη φροντίδα του τέκνου.
Πρόκειται για περίπτωση που δεν αντιμετωπίζεται ρητά από τη διάταξη. Μια αυστηρά τυπική ερμηνεία θα άφηνε την οικογένεια χωρίς την προστασία που επιδιώκει να προσφέρει ο νόμος, παρότι οι πραγματικές ανάγκες φροντίδας είναι ιδιαίτερα αυξημένες.
Η κρίση του Δικαστηρίου
Το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Κορίνθου απέρριψε την προσφυγή του e-Ε.Φ.Κ.Α. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ευεργετική ρύθμιση μπορεί να εφαρμοστεί και όταν ο άλλος γονέας, εξαιτίας σοβαρής δικής του αναπηρίας, αδυνατεί να παράσχει ενεργή φροντίδα στο ανάπηρο τέκνο.
Υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, έγινε δεκτό ότι το δικαίωμα συνταξιοδότησης μπορούσε να ασκηθεί από τον πατέρα. Με τον τρόπο αυτό, η διάταξη ερμηνεύτηκε με βάση τον προστατευτικό της σκοπό και τις πραγματικές ανάγκες της οικογένειας.
Γιατί η απόφαση είναι σημαντική
Η Α235/2026 έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αντιμετωπίζει ένα ουσιαστικό κενό που δημιουργείται όταν τόσο το τέκνο όσο και ο άλλος γονέας αντιμετωπίζουν σοβαρή αναπηρία.
Κατά τα μέχρι σήμερα γνωστά στοιχεία, αποτελεί τη δεύτερη απόφαση πανελλαδικά που υιοθετεί αυτό το σκεπτικό. Η απόφαση αναδεικνύει ότι η εφαρμογή των κοινωνικοασφαλιστικών διατάξεων δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τον σκοπό τους και από τις ιδιαίτερες πραγματικές περιστάσεις κάθε οικογένειας και κυρίως ότι ο σκοπός των συνταξιοδοτικών διατάξεων είναι η προστασία της οικογένειας εν γένει.
Τι σημαίνει για άλλες οικογένειες
Η συγκεκριμένη δικαστική κρίση δεν σημαίνει ότι κάθε παρόμοιο αίτημα γίνεται αυτομάτως δεκτό. Κάθε υπόθεση αξιολογείται με βάση τα πραγματικά περιστατικά, τα ιατρικά δεδομένα, τις ασφαλιστικές προϋποθέσεις και τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία.
Δείχνει, όμως, ότι μια απορριπτική απόφαση του e-Ε.Φ.Κ.Α. δεν εξαντλεί πάντοτε τις δυνατότητες του ασφαλισμένου, ιδίως όταν η τυπική εφαρμογή μιας διάταξης παραβλέπει μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη οικογενειακή πραγματικότητα.
Η συμβολή του γραφείου μας
Το Δικηγορικό Γραφείο Μαρίνος Μ. Κονδύλης και Συνεργάτες χειρίστηκε την υπόθεση, αναδεικνύοντας ενώπιον των αρμόδιων οργάνων και του Δικαστηρίου τόσο τη νομική διάσταση όσο και τις ουσιαστικές ανάγκες της οικογένειας.
Η απόφαση αποτελεί μια σημαντική δικαστική επιτυχία για το γραφείο μας και, κυρίως, μια ουσιαστική δικαίωση για μια οικογένεια που βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα ζήτημα το οποίο ο νόμος δεν είχε προβλέψει ρητά.
