Πώς επηρεάζουν οι διαταραχές ακοής την καθημερινότητα;
Η ακοή αποτελεί βασική αίσθηση, καθώς επιτρέπει την επικοινωνία, την αντίληψη του περιβάλλοντος και την ενεργή συμμετοχή στην κοινωνική ζωή. Οι διαταραχές ακοής μπορούν να δυσκολέψουν την κατανόηση μιας συζήτησης, να επηρεάσουν την ψυχολογία και να δημιουργήσουν ζητήματα ασφάλειας.
Η φυσιολογική ακοή προϋποθέτει την ομαλή λειτουργία του έξω, του μέσου και του έσω αυτιού, καθώς και του ακουστικού νεύρου. Όταν ένα από αυτά τα τμήματα παρουσιάζει δυσλειτουργία, η μετάδοση ή η επεξεργασία των ήχων διαταράσσεται. Η απώλεια ακοής μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη, μερική ή ολική και να αφορά το ένα ή και τα δύο αυτιά.
Βασικοί τύποι διαταραχών ακοής
Οι διαταραχές αγωγιμότητας οφείλονται σε προβλήματα του έξω ή του μέσου αυτιού, τα οποία εμποδίζουν τη μετάδοση του ήχου. Μπορεί να σχετίζονται με κυψελίδα, λοιμώξεις ή παρουσία υγρού.
Οι νευροαισθητήριες διαταραχές προκαλούνται από βλάβη στο έσω αυτί ή στο ακουστικό νεύρο. Συχνά συνδέονται με την ηλικία και την παρατεταμένη έκθεση σε δυνατούς ήχους. Οι διαταραχές μικτού τύπου συνδυάζουν προβλήματα τόσο στη μετάδοση όσο και στην αντίληψη του ήχου.
Αίτια και χαρακτηριστικά συμπτώματα
Η φυσιολογική φθορά που σχετίζεται με την ηλικία, οι λοιμώξεις, οι τραυματισμοί, η κληρονομικότητα και ορισμένα ωτοτοξικά φάρμακα μπορούν να επηρεάσουν την ακοή.
Ένα συχνό σύμπτωμα είναι η δυσκολία κατανόησης της ομιλίας, ιδιαίτερα σε χώρους με θόρυβο. Το άτομο μπορεί να ακούει τους ήχους, αλλά να μην ξεχωρίζει καθαρά τις λέξεις. Επίσης, μπορεί να αυξάνει συνεχώς την ένταση της τηλεόρασης, να ζητά επανάληψη όσων ακούει ή να αισθάνεται ότι οι άλλοι μιλούν χαμηλόφωνα.
Άλλα πιθανά συμπτώματα είναι οι εμβοές, η πίεση στο αυτί, η αστάθεια και η ζάλη.
Τι είναι ο ίλιγγος;
Ο ίλιγγος περιγράφεται ως αίσθηση περιστροφής του ατόμου ή του περιβάλλοντος, ακόμη και όταν δεν υπάρχει πραγματική κίνηση. Συνδέεται κυρίως με διαταραχές του συστήματος ισορροπίας και μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, εφίδρωση, δυσκολία στη βάδιση και αδυναμία.
Συχνή αιτία είναι ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης, κατά τον οποίο μικροσκοπικοί κρύσταλλοι του έσω αυτιού μετακινούνται. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη νόσο Ménière, την αιθουσαία νευρίτιδα, τη λαβυρινθίτιδα, τις ημικρανίες και τους τραυματισμούς της κεφαλής.
Διάγνωση και θεραπευτικές επιλογές
Η διάγνωση βασίζεται στο ιατρικό ιστορικό, στην εξέταση του αυτιού και στον ακοολογικό έλεγχο. Για τον ίλιγγο πραγματοποιούνται δοκιμασίες ισορροπίας και κινήσεων των ματιών, όπως η δοκιμασία Dix-Hallpike. Αν κριθεί απαραίτητο, ακολουθούν πιο εξειδικευμένες ή απεικονιστικές εξετάσεις.
Η θεραπεία καθορίζεται από την αιτία. Λοιμώξεις, φλεγμονές ή συσσώρευση κυψελίδας μπορεί να αντιμετωπιστούν κατάλληλα, ενώ η μόνιμη βαρηκοΐα ενδέχεται να απαιτεί ακουστικά, χειρουργική αποκατάσταση ή κοχλιακό εμφύτευμα. Στον ίλιγγο μπορούν να εφαρμοστούν φάρμακα, χειρισμοί επανατοποθέτησης ή ασκήσεις αιθουσαίας αποκατάστασης.
Για την αξιολόγηση διαταραχών ακοής ή επαναλαμβανόμενων επεισοδίων ιλίγγου, επικοινωνήστε με τον εξειδικευμένο ωτορινολαρυγγολόγο Δρ. Χρήστο Γκιώνη.
