Οι αθλητικές δραστηριότητες, αλλά και ορισμένες απότομες κινήσεις της καθημερινότητας, μπορούν να προκαλέσουν σημαντικούς τραυματισμούς στα κάτω άκρα. Η ρήξη αχίλλειου τένοντα και η ρήξη μηνίσκου συγκαταλέγονται στις κακώσεις που επηρεάζουν έντονα την κίνηση και απαιτούν σωστή διάγνωση και κατάλληλη αντιμετώπιση.
Ρήξη αχίλλειου τένοντα: Πώς προκαλείται;
Ο αχίλλειος τένοντας είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος τένοντας του ανθρώπινου σώματος και συνδέεται με την πελματιαία κάμψη του ποδιού. Παρά την αντοχή του, μπορεί να υποστεί ρήξη κατά τη διάρκεια έντονης δραστηριότητας.
Η ρήξη αχίλλειου τένοντα εμφανίζεται συχνά μετά από άλμα, απότομη επιτάχυνση στο τρέξιμο ή άμεσο χτύπημα. Μεγάλο ποσοστό των περιστατικών αφορά ερασιτέχνες αθλητές ηλικίας άνω των 35-40 ετών. Η ηλικιακή εκφύλιση του τένοντα, η μειωμένη αιμάτωσή του και επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί μπορούν επίσης να αυξήσουν την πιθανότητα τραυματισμού.
Κατά τη ρήξη, ο ασθενής μπορεί να αισθανθεί αιφνίδιο έντονο πόνο στην οπίσθια περιοχή της ποδοκνημικής και να ακούσει έναν χαρακτηριστικό ήχο. Συχνά δυσκολεύεται να σταθεί ή να βαδίσει στις μύτες των ποδιών.
Διάγνωση και αντιμετώπιση της ρήξης αχίλλειου τένοντα
Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη δοκιμασία Thompson, με την οποία αξιολογείται η συνέχεια του τένοντα. Ο υπέρηχος μαλακών μορίων μπορεί να συμβάλει στη διερεύνηση, ενώ η μαγνητική τομογραφία επιβεβαιώνει τη διάγνωση.
Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Στη συντηρητική θεραπεία χρησιμοποιείται ειδική μπότα με συγκεκριμένη θέση της ποδοκνημικής και σταδιακή φόρτιση του σκέλους. Η χειρουργική αποκατάσταση εφαρμόζεται συχνά σε αθλητές ή σε ασθενείς στους οποίους επιλέγεται πιο άμεση αποκατάσταση της συνέχειας του τένοντα.
Ρήξη μηνίσκου και τραυματισμοί του γόνατος
Η ρήξη μηνίσκου αποτελεί μία από τις συχνότερες παθήσεις της άρθρωσης του γόνατος και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Οι δύο μηνίσκοι, ο έσω και ο έξω, βρίσκονται ανάμεσα στο μηριαίο οστό και την κνήμη. Συμβάλλουν στη σταθερότητα της άρθρωσης, περιορίζουν τις τριβές και απορροφούν τους κραδασμούς.
Η ρήξη μπορεί να προκληθεί από αθλητικές δραστηριότητες, στροφικές κινήσεις, τραυματισμό ή ακόμη και από ένα απλό γονάτισμα ή στραβοπάτημα. Σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να σχετίζεται με εκφυλιστική φθορά ή οστεοαρθρίτιδα.
Συμπτώματα και θεραπεία της ρήξης μηνίσκου
Ο τραυματισμός μπορεί να συνοδεύεται από χαρακτηριστικό ήχο, πόνο, πρήξιμο, δυσκαμψία και αίσθηση ότι το γόνατο «κλειδώνει». Η διάγνωση βασίζεται στην ορθοπαιδική εξέταση και συμπληρώνεται με απεικονιστικό έλεγχο, όπως ακτινογραφία και μαγνητική τομογραφία.
Σε πιο ήπιες περιπτώσεις εφαρμόζεται αρχικά συντηρητική θεραπεία με ανάπαυση, πάγο, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπεία. Όταν απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση, μπορεί να πραγματοποιηθεί αρθροσκόπηση. Μέσω μικρών τομών ο ορθοπεδικός χειρουργός εξετάζει την άρθρωση και μπορεί είτε να αφαιρέσει το μικρότερο δυνατό τμήμα του τραυματισμένου μηνίσκου είτε, σε κατάλληλες περιπτώσεις, να προχωρήσει σε συρραφή του.
Η σημασία της εξειδικευμένης εκτίμησης
Τόσο η ρήξη αχίλλειου τένοντα όσο και η ρήξη μηνίσκου χρειάζονται έγκαιρη αξιολόγηση, ώστε να επιλεγεί η κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση ανάλογα με τον τραυματισμό και τις ανάγκες του ασθενούς.
Για τη διάγνωση και την εξατομικευμένη αντιμετώπιση αθλητικών κακώσεων, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον εξειδικευμένο στις αθλητικές κακώσεις Ορθοπεδικό Δρ. Ιωάννη Τσαπακίδη.
